Znajdują się tu: kurna chata Franciszka Słopiaka, przeniesiona w 1987 roku oraz dom mieszkalny Stefana Gancarczyka z 1910 roku.

Najstarszy budynek, pochodzący z 1900 roku przeznaczono w całości na cele muzealne. Chata ta została wzniesiona z bierwion drewna iglastego, a szpary poutykane są mchem polepionym gliną, zaś jej dach jest pokryty gontem.

Domostwo podzielone jest na dwie części: dawną stajnię, gdzie obecnie urządzono wystawę oleodruków oraz część mieszkalną, gdzie znajduje się bogata wystawa etnograficzna. Możemy tu zobaczyć, w jakich warunkach żyli niegdyś mieszkańcy tych okolic.

Cennym obiektem jest również czynna do dziś drewniana karczma z 1836 roku. została ona wybudowana na planie prostokąta, symetrycznie podzielona sienią przechodnią. dawniej z jednej strony znajdowała się izba i piekarnia, a z drugiej sala sklepowa z komorą i składzikiem.

Charakterystycznym elementem budynku jest głęboki podcień na całej frontowej elewacji.